زمینه و هدف: استفاده از سموم ارگانوفسفره به عنوان حشره کش یا علف کش از دیر باز در استانهایی مانند مازندران بعلت وفور مزارع کشاورزی رواج داشته است. از آنجا که بسیاری از کارگران مزارع در تماس با این سموم قرار می گیرند بنابراین امکان جذب این سموم از طریق پوست وجود دارد. این کار تحقیقی به منظور بررسی میزان جذب سموم از طرق مختلف در این کارگران انجام شده است. روش مطالعه: بدین منظور از روش رنگ سنجی المن در سنجش فعالیت آنزیم استیل کولین استراز (AchE) استفاده شد. نمونه ها از 35 کارگر زمین کشاورزی برنج که 10 تا 15 روز پس از استفاده از سموم ارگانو فسفره، در داخل زمین کشاورزی بطور پا برهنه کار می کردند، گرفته شد و 35 نفر نمونه به عنوان شاهد از بین افراد سالم با شرایط یکسان انتخاب شدند با این تفاوت که در تماس یا مواجهه با این سموم نبوده و در زمین کشاورزی نیز کار نمی کردند. فعالیت آنزیم استیل کولین استراز به صورت واحد در میلی لیتر گلبول قرمز محاسبه شد. نتایج: تفاوت معنی داری بین میانگین فعالیت آنزیم در مردان و زنان شاهد بدست نیامد اما این تفاوت در مردان و زنان کارگر از نظر آماری معنی دار نشان داده شد (05/0>p). بررسی آماری نشان داد که میان فعالیت این آنزیم در مردان کارگر با گروه شاهد تفاوت معنی داری وجود دارد (05/0>p). تفاوت معنی داری نیز بین میانگین فعالیت آنزیم در زنان کارگر با افراد شاهد بدست آمد (05/0>p).نتیجه گیری: میزان جذب سموم در کارگران مزرعه بالاست. امکان کاهش آن با استفاده نمودن از چکمه و دستکش و همچنین اجتناب از بکارگیری کارگران قبل از گذشت دو هفته پس از سم پاشی وجود دارد.

بروز لپتوسپیروز در مناطق معتدل در بین کارگران برنج و حیوانات مزرعه بالاست به همین دلیل وضعیت این بیماری و بررسی سروتیپهای شایع انسانی منطقه، برای ساخت واکسن مناسب ضرورت پیدا می کند. از آذر ماه 1385 تا تیر ماه 1386، تعداد 127 نمونه خون متعلق به افراد مشکوک به لپتوسپیروز از مناطق مختلف مازندران همراه با سابقه بیماران به پژوهشکده شمال کشور واقع در آمل ارسال و با روش ایمنوفلورسانس غیرمستقیم (IFA) مورد آزمایش قرار گرفت. سپس برای شناسایی سروتیپهای بیماریزای محل، نمونه های جمع آوری شده به آزمایشگاه تحقیقاتی لپتوسپیروز، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه تهران، ارسال و با روش میکروآگلوتیناسیون (MAT) مورد آزمایش قرار گرفت. شیوع بیماری در منطقه مازندران با استفاده از روش IFA و MAT،58.26  درصد شناخته شد. کارگران زمین برنج به عنوان پرخطرترین گروه شغلی برای ابتلا به این بیماری شناخته شدند که از بین موارد مثبت، 66.22 درصد در این گروه دیده شد و ارتباط معنی داری با سایر مشاغل نشان داد .(P=0.007) شیوع بیماری در بین مردان، 57 درصد و در زنان، 65 درصد مثبت شناخته شدند. جنس از نظر ابتلا به بیماری تفاوت معنی داری نشان نداد ((P>0.05. محل سکونت (روستا–شهر) و تماس افراد مشکوک به لپتوسپیروز با حیوانات نیز ارتباط معنی داری با بیماری نشان ندادند. بیش ترین موارد مثبت در گروه سنی 50-40 سال (25.67 درصد) دیده شد. از میان 15 سروتیپ استفاده شده در روشMAT، 7 سروتیپ شامل، بالوم (16.87 درصد)، سجرو (14.29)، تاراسووی ( 13.64درصد)، استرالیس (11.69 درصد)، پیروژنز (7.79 درصد)، ایکتراهموراژی (6.5 درصد) و ژاوانیکا (6.5 درصد) به عنوان سروتیپهای شایع منطقه شناخته شدند. در این تحقیق حساسیت، اختصاصیت، ارزش اخباری مثبت و ارزش اخباری منفی آزمایش IFA با تیتر مثبت 1:80 نسبت به آزمایش MAT با تیتر مثبت 1:100 به عنوان استاندارد اصلی به ترتیب، 38.8 درصد، 88.33 درصد، 78.78 درصد و 56.38 درصد شناخته شد. نتایج این مطالعه نشان داد که عفونت لپتوسپیرا به طور وسیع در استان مازندران وجود دارد و مسوولین مربوطه باید اقدامات پیشگیری و کنترل این بیماری چند چهره را با جدیت بیشتری دنبال کنند، تا از توسعه و گسترش این بیماری در منطقه جلوگیری شود. آنالیز آماری نتایج بیان کرد که لپتوسپیروز به عنوان یک بیماری شغلی در منطقه مازندران شناخته می شود.

مقدمه: هدف این مطالعه، مقایسه عیوب انکساری در کارگران خدماتی و کارگران قالیباف است که در ضمن آن عوامل خطر احتمالی، نوع، ماهیت و درصد عیوب انکساری نیز در این دو گروه بررسی می شوند.روش کار: مطالعه انجام شده از نوع کوهورت تاریخی گذشته نگر است بدین ترتیب که 188 کارگر قالیباف (با سابقه کار نزدیک طولانی مدت) و 131 کارگر خدماتی (بدون سابقه کار نزدیک) به صورت تصادفی انتخاب شدند و معاینه های تعیین عیب انکساری (به صورت معمولی و با قطره سیکلوپلژیک)، کراتومتری و بیومتری برای آنها انجام گرفت.یافته ها: این مطالعه نشان می دهد میانگین شماره چشم راست با قطره سیکلوپلژیک در کارگران قالیباف 0.57- دیوپتر (SD= 1.95) و در کارگران خدماتی 0.12- دیوپتر (SD= 2.06) می باشد که با هم اختلاف معنادار دارند (p= 0.027). میانگین شماره چشم چپ با قطره سیکلوپلژیک در کارگران قالیباف 0.45- دیوپتر (SD= 1.53) و در کارگران خدماتی 0.10- دیوپتر (SD= 2.02) می باشد که باز با هم اختلاف معنادار دارند (p= 0.042). به طوری که متوسط شماره چشم با استفاده از قطره سیکلوپلژیک در کارگران قالیباف بیشتر از کارگران خدماتی به سمت میوپی تمایل دارد و شیوع نزدیک بینی در کارگران قالیباف بیشتر از دوربینی است؛ برعکس شیوع دوربینی در کارگران خدماتی بیشتر از نزدیک بینی می باشد (p<0.05) و در کارگران قالیباف طول قدامی خلفی چشم و قدرت انکساری قرنیه بیشتر از کارگران خدماتی است. نتایج حاصل از آنالیز رگرسیون نشان داد شانس ابتلای به دوربینی در کارگران خدماتی 2.46 (p<0.05، (OR= 2.46 برابر کارگران قالیباف است.نتیجه گیری: بر اساس یافته های فوق عیوب انکساری در دو گروه کارگران قالیباف و خدماتی در صورت استفاده از قطره سیکلوپلژیک با هم متفاوت می باشد؛ به طوری که کارگران قالیباف بیشتر نزدیک بین و کارگران خدماتی بیشتر دوربین می باشند و این امر ممکن است در اثر کار نزدیک در محیط کار کارگران قالیباف باشد.

هدف ازپژوهش حاضر بررسی اثر سرمایه نمادین بر سبک زندگی کارگران می باشد. پژوهش به لحاظ زمانی از نوع مقطعی و از نوع پژوهش های پیمایشی می باشد. جامعهآماریاین تحقیق کلیه کارگران شاغل در اتوبوسرانی شهرداری تهران در سال1396، به تعداد 7350 نفر، که نمونه کوکران این جامعه 366 نفر می باشد. ابزار سنجش متغیرها پرسشنامه بوده است. جهت چارچوب نظری از نظریات سرمایه و سبک زندگی بوردیو استفاده شده است. جهت تحلیل از آمارهای توصیفی، رگرسیون همزمان، آزمون t مستقل و آنوا استفاده شده است. یافته های این تحقیق نشان می دهد که تاثیر سرمایه نمادین بر سبک زندگی کارگران معنادار و شدت آن نسبتا قوی می باشد. ابعاد سرمایه نمادین به جز سرمایه نمادین اجتماعی بر سبک زندگی کارگران اثر مثبت داشته است متغیر سرمایه نمادین اقتصادی 65 و متغیر سرمایه نمادین فرهنگی 9 درصد از تغییرات متغیر سبک زندگی را تبیین می کند میانگین نمره سرمایه نمادین در بین زنان بیشتر از مردان است. تحلیل میانگین جهت سبک زندگی و جنسیت کارگران معنادار نمی باشد بعد سرمایه نمادین فرهنگی و اقتصادی کارگران با تحصیلات آنها تفاوت معناداری دارد ولی بعد سرمایه نمادین اجتماعی آنها تفاوت معناداری با سطوح مختلف تحصیلی ندارد.

زمینه و هدف: تقریبا 12-9 درصد از جامعه کارگری را کارگران ساختمانی تشکیل می دهند که در محیط کار با گرد و غبار مواجه هستند. اما مطالعات بسیار اندکی به ارزیابی خطرات و عوارض ناشی از این مواجهات پرداخته اند. مطالعه حاضر با هدف ارزیابی اثرات ریوی مواجهه شغلی با گرد و غبار محیط کار در کارگران ساختمانی انجام گرفت.مواد و روش ها: در این مطالعه مقطعی تحلیلی تعداد 50 کارگر ساختمانی و 50 کارگر صنایع غذایی در جنوب شرقی استان فارس مورد بررسی قرار گرفتند. برای هر فرد داده های مربوط به شاخص های اسپیرومتری و عوامل تاثیرگذار بر آن ها (سن، وزن، سابقه بیماری های ریوی و مصرف سیگار) جمع آوری و سپس در نرم افزار SPSS با استفاده از آزمون های تی تست دو نمونه مستقل، مجذور کای، رگرسیون لجستیک و ضریب همبستگی پیرسون تجزیه و تحلیل شد.نتایج: میانگین پارامترهایFVC و FEV1 در کارگران ساختمانی به طور معناداری بالاتر از کارگران صنایع غذایی بود (به ترتیب 0.008=P و 0.001>P) اما شانس ابتلا به نمای اسپیرومتری غیر نرمال بین دو گروه تفاوت چندانی نداشت. از بین پارامترهای اسپیرومتری، فقط پارامتر FEV1/FVC با سن همبستگی مثبت و معنادار داشت که این همبستگی در هر دو گروه به یک اندازه بود (0.3~r و 0.05>P).نتیجه گیری: یافته های مطالعه حاضر شواهدی را در تایید فرضیه عدم بروز علائم تنفسی در نتیجه مواجهه کارگران ساختمانی با مصالح ساختمانی فراهم نموده است.

مقدمه: بررسی تغییرات و مقایسه حساسیت کانتراست در سه گروه از جوشکاران حرفه ای که به روش جوشکاری برق با استفاده از پوشش محافظ گاز (Gas Metal Arc Welding: GMAW) اقدام به جوشکاری می نمایند و جوشکارانی که جوشکاری برق دستی (Shield Metal Arc Welding: SMAW) انجام می دادند و همچنین گروه کارگران نقطه جوشکار (Resistance Welding) به عنوان گروه سوم. روش کار: تمامی جوشکاران حرفه ای GMAW و SMAW و نقطه جوش شاغل در یک مرکز صنعتی که همگی مرد بودند تحت آزمون حساسیت کانتراست با آزمون Freiburg قرار گرفتند.آزمون حساسیت کانتراست در سه فرکانس فضایی cpd 15، cpd 5 و cpd 1 در شرایط ثابتی انجام شد. سه گروه از لحاظ شرایط دموگرافیک مانند سن و سابقه شرایط مشابه ای داشتند. نتایج سه گروه در هر فرکانس فضایی ثبت و با یکدیگر مقایسه شد. یافته ها: آزمون ANOVA نشان داد که حساسیت کانتراست در فرکانس فضایی cpd 15، در کارگران جوشکار GMAW به طور معناداری (p=0.028) و (p=0.041) به ترتیب نسبت به گروه کارگران SMAW و نقطه جوشکار کاهش یافته است. متوسط (انحراف معیار) حساسیت کانتراست در فرکانس های cpd 15، cpd 5، cpd 1 در گروه کارگران جوشکار GMAW به ترتیب 39.08±25.92، 172.70±43.75 و140.69±51.80  و در گروه کارگران SMAW، 60.57±54.30، 183.21±32.01 و 157.80±42.20 و کارگران نقطه جوشکار57.38±39.22 ، 180.60±35.42 و 149.10±50.68 بوده است. نتیجه گیری: علیرغم اینکه همه کارگران جوشکار از عینک و دیگر وسایل حفاظت فردی استفاده می کردند، افت حساسیت کانتراست کارگران GMAW نسبت به دو گروه دیگر می تواند ناشی از تغییرات تجمعی اثرات سوء این پرتوها باشد. بهبود و ارتقاء کیفی تجهیزات ایمنی چشم ها مخصوصا در این گروه از کارگران ضروری به نظر می رسد.